ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΓΙΟΡΤΗ ΣΤΗ ΧΑΛΚΙΔΑ ΤΗΝ 29-9-2013
Μία πρωτοεμφανιζόμενη ομάδα στη γιορτή έκανε κριτική στον Γεώργιο
Αντωνόπουλο για το θέμα της "Ζέας" και ζήτησε ακόμα και ψήφισμα για
την αποπομπή του από την Οικολογική Γιορτή. Ο Γ. Αντωνόπουλος δεν ήταν παρών και
ειδοποιούμενος προσήλθε στο συμβάν και ζήτησε να πάρει το λόγο επί προσωπικού.
Μεταφέρω εν είδει δημηγορίας όσα
συνέβησαν μαζί με την ομιλία - απολογία του Αντωνόπουλου, όσο πιο πιστά
γίνεται.
"Αγαπητοί
συνάδελφοι/ες βιοκαλλιεργητές, μετά από τόσες δεκαετίες, όλοι πια γνωριζόμαστε
καλά. Η συγκεκριμένη νεοφώτιστη ομάδα
βιοκαλλιεργητών μάλλον στηρίζει τη γνώση της για τους ντόπιους σπόρους στο ιντερνέτ και όχι στα πεδία των μαχών,
που για μας είναι τα χωράφια μας. Ας
μιλήσει κάποιος από αυτούς μπροστά μου και να πει αν υπάρχει κάποιος μεταξύ
τους που να καλλιεργεί έστω μία (1) ντόπια ποικιλία."
Κανείς δεν απάντησε,
κανείς δεν σηκώθηκε. Υπήρχε και κάποια Γεωπόνος μεταξύ τους, μάλλον
πρωτοστατούσε στην ομάδα. Απευθύνθηκε σε αυτήν ο Αντωνόπουλος και τη ρώτησε αν
γνώριζε τις κατηγορίες των σιτηρών. Όσο και αν ακούγεται παράξενο, δεν
απάντησε, ερχόμενη σε δύσκολη θέση, έτσι απευθυνόμενος σε αυτήν ο Αντωνόπουλος
αναρωτήθηκε πώς είναι δυνατόν να μην γνωρίζει, ως όφειλε, βασικά πράγματα και
να έχει λόγο για τη διατήρηση-καθαρότητα και σταθεροποίηση των ποικιλιών.
Συνέχισε την τοποθέτησή του ο Αντωνόπουλος και αναφερόμενος στο θέμα της "Ζέας" είπε τα εξής:
"Δέχομαι τα
τελευταία 2 χρόνια μία μεγάλη επίθεση από μεγάλα συμφέροντα που προσπαθούν να
ελέγξουν τη διατροφή μας και με κάποιο τρόπο την Ιστορία μας. Ως προς τη
διατροφή, δυστυχώς έχουν παρασύρει και ένα μέρος από το δικό μας χώρο. Από το
1985 που δραστηριοποιούμαστε στον Οικολογικό χώρο και στην καλλιέργεια ΜΟΝΟ
ντόπιων ποικιλιών που κινδυνεύουν από γενετική διάβρωση και εξαφάνιση, στο
Αγρόκτημα Αντωνόπουλου τα προϊόντα πού παράγουμε δεν τα δίνουμε σε μεσάζοντες,
σε αλυσίδες σούπερ μάρκετ και ανώνυμα και αμφιβόλου ποιότητος μεγάλα
καταστήματα, ούτε δίνουμε συνεντεύξεις και παρουσιάσεις σε ιντερνετικές
εκπομπές και ιστοχώρους, παρά τις αλλεπάλληλες προτάσεις και προσκλήσεις.
Αρνούμαστε να προχωρήσουμε σε εξαγωγές παρά το γεγονός ότι και εκεί οι
προτάσεις είναι πολλές και "συμφέρουσες". Παρ' όλα αυτά όχι μόνο
έχουμε επιβιώσει, αλλά έχουμε αναπτυχθεί τόσο πολύ που τα προϊόντα μας σε όλη
την Επικράτεια θεωρούνται συνώνυμο της ποιότητος και της καθαρότητος εδώ και
πολλά χρόνια. Αντί λοιπόν, ειδικά οι νεοφώτιστοι, να αναζητούν οδηγίες και
κατευθύνσεις από μας, προσπαθούν να μας ισοπεδώσουν. Θα τους πληροφορούσαμε
λοιπόν, αν είχαν σοβαρές ανησυχίες, πως σε βάθος 30 ετών έχουν ιδρυθεί ομάδες
ανήσυχων καταναλωτών σε όλα τα πλάτη και μήκη της Ελλάδας, πως τους έχουμε
μάθει ότι ο καλύτερος σύμβουλός μας είναι Ο ΑΡΓΟΣ-ΑΡΜΟΝΙΚΟΣ ΡΥΘΜΟΣ ΚΑΙ ΚΥΚΛΟΣ
ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ, που όχι μόνο γυρίζουν την πλάτη στις ιντερνετικές αφέλειες, αλλά
έρχονται επί τόπου στο Αγρόκτημά μας για να δουν τις φάσεις ανάπτυξης των φυτών, τη συγκομιδή ή και τη μεταποίηση."
Αμέσως μετά και αφού κατακλύστηκε από ερωτήσεις για να τοποθετηθεί για το θέμα της "Ζέας":
"Ο μύθος της "Ζέας" και ταυτόχρονα το μεγάλο
πρόβλημα, γνωρίζετε ότι ξεκίνησε μετά τη δημοσίευση τού βιβλίου "Ιστορικός
εμπαιγμός" του στρατηγού Αϋφαντή στα
τέλη του 2011. Θέματά του η ενέργεια, η
οικονομική κρίση, η διατροφή και φυσικά η "ζέα", που παρά το γεγονός
ότι διαπραγματευόταν σε ελάχιστες σελίδες, έγινε στόχος διαρκούς αντιγραφής
από το ιντερνέτ και από ανθρώπους που καμία σχέση δεν είχαν με το θέμα έστω και
στην γενικότητά του, είχαν όμως σχέση με τα οικονομικά συμφέροντά τους (όχι
πάντως ο συγγραφέας του βιβλίου). Μυρίστηκαν χρήμα και "εθνική
σωτηρία". Αφού βρέθηκε η "θεωρητική" βάση, η οποία στήριξε την πρακτική της
απόδειξη στα προϊόντα μου, άρχισε ο Γολγοθάς μου. Άρχισαν να εισάγονται από
διάφορες εταιρείες και ύποπτα κέντρα,
σπόροι και προϊόντα "Ζέας-ζειάς" από διάφορες και απίθανες χώρες του κόσμου (Κίνα, Αμερική, Γερμανία,
Αλβανία, Ινδία, Γαλλία, Ιταλία, Αιθιοπία), το κάθε τι βαπτιζόταν
"ζέα-ζειά" και άρχισαν με την
τρομερή παραπληροφόρηση του διαδικτύου και τη διαφήμιση ακόμα και από σοβαρά
έντυπα και ιστοτόπους να τροφοδοτούν στους καταναλωτές, αλλά και στους
ανυποψίαστους αγρότες, ώστε να τα παρουσιάσουν ως ελληνικά τη νέα καλλιεργητική
περίοδο και μυρίστηκαν εύκολη και αποδοτική καλλιέργεια. Τα περισσότερα
σπόρια (επιεικώς δεν τα λέω όλα) ήταν
ακτινοβολημένα και μεταλλαγμένα, σπόρια εργαστηρίου για μας τους
βιοκαλλιεργητές. Γνωρίζουμε οι περισσότεροι από μας ότι με τη διασταύρωση, την επικονίαση και με την
προγραμματισμένη "επιθετική" εξολοθρευτική ικανότητα αυτών των σπόρων, κινδυνεύουν άμεσα προς εξαφάνιση οι ελάχιστες εναπομείνασες
αρχαίες και ντόπιες ελληνικές ποικιλίες. Αυτό έγινε στην Ινδία και γίνεται από
την "πίσω πόρτα" σε όλον τον κόσμο. Οι μεγάλες εισαγωγικές εταιρείες
δημιούργησαν εκ του μηδενός ένα προϊόν σε μία έτοιμη αγορά αδημονούσα και
φέρνουν τεράστιες ποσότητες προϊόντων και τα βαπτίζουν "ζέα". Δεν
περιορίστηκαν μόνο στο δίκοκκο στάρι, αλλά και στο μονόκοκκο, που στην Ελλάδα
έχει διασωθεί μία μόνο ποικιλία, ο Καπλουτζάς. Εισήγαγαν σπόρους μονόκοκκου
βελτιωμένους, ύποπτους και τους πούλησαν στη Μακεδονία με υποσχέσες για
μεγάλες παραγωγές που θα έχουν εύκολη αποφλοίωση (αν είναι δυνατόν). Τρανταχτό
παράδειγμα βιοκαλλιεργητής από το Κιλκίς,
που σήμερα εδώ στην Έκθεση μοιράζει σπόρο μονόκοκκου και τον ονομάζει και
"ζέα". Ο σπόρος αυτός δεν έχει καμία σχέση με τον Καπλουτζά. Δεν
εξαπατήθηκε όπως πολλοί άλλοι αγρότες. Τον είδαμε στην εκπομπή του Ασλανίδη
στην ΕΤ3 τον χειμώνα. 10 χρόνια καλλιεργεί την ντόπια γηγενή αρχαία ελληνική
ποικιλία, αλλά η δυσκολία που έχει δεν τον άφησε να την αξιοποιήσει. Μας είχε
προετοιμάσει λοιπόν στην εκπομπή αυτή, όταν έδειχνε πως στο διπλανό χωράφι του
θα φύτευε τη βελτιωμένη ποικιλία, που ξεφλουδίζει εύκολα, όπως έλεγε. Το ίδιο
κάνει και έτερος υποτίθεται βιοκαλλιεργητής από την Καρδίτσα, που είναι
ανεπιθύμητος σε όλες τις βιολογικές αγορές και φιλοξενήθηκε κι αυτός στην ίδια
εκπομπή και μπερδεύει τα σιτηρά με το καλαμπόκι.
Οι έξυπνες, πολιτισμένες ποικιλίες, γνωρίζετε οι περισσότεροι ότι έχουν τις προγραμματισμένες πληροφορίες και εντολές του εργαστηρίου, ενώ οι αρχαίες, παλαιές ποικιλίες έχουν αρχετυπικές πληροφορίες. Εύχομαι η "θεία πρόνοια" της Φύσης να μας προστατεύσει. Από τη μεριά μας, από την πρώτη στιγμή πράξαμε όπως μας υπαγόρευσε η συνείδησή μας ως αγρότες και Έλληνες. Παραδώσαμε σπόρους στην Τράπεζα διατήρησης πολλαπλασιαστικού υλικού στη Θεσσαλονίκη, με την οποία συνεργάζομαι εδώ και πολλά χρόνια για παρατήρηση, καλλιέργεια και μοριακή ανάλυση, καθώς και πλήρη φάκελο για το συγκεκριμένο φυτό, όπως και για πολλά άλλα, όπως επίσης και στο Ινστιτούτο Σιτηρών. Στο αγρόκτημα έχουμε πειραματισθεί με πάνω από 40-45 ντόπιες ποικιλίες μόνο στα σιτηρά. Κάθε μία ποικιλία είχε καλλιέργεια και παρατήρηση από 7-10 χρόνια. Όλες οι εργασίες σ' αυτήν την προσπάθεια γίνονται χειρωνακτικά (θερισμός, πάτημα στ' αλώνι κ.λπ.) με έξοδα και κόστος δουλειάς τεράστιο. Οι ποικιλίες πού τελικά αναδείχθηκαν για τα καλλιεργητικά και ποιοτικά χαρακτηριστικά τους ΗΤΑΝ ΟΙ ΠΟΙΚΙΛΙΕΣ ΠΟΥ ΚΑΛΛΙΕΡΓΟΥΝΤΑΝ παλιά στον συγκεκριμένο τόπο από τους παππούδες μας και τους πατεράδες μας. Αυτό απέδειξε την ΤΟΠΙΚΟΠΟΙΗΣΗ των σπόρων. Κάθε σπόρος πρέπει να καλλιεργείται στον τόπο του. Είναι λάθος να καλλιεργείται η ντομάτα Σαντορίνης στη Μακεδονία και το Χάσικο και Κοκκινόσταρο της Κρήτης στην Ήπειρο, ή το Μαυραγάνι της Μακεδονίας στην Πελοπόννησο. Φανταζόμαστε την άνθιση μιας Γεωργίας που κάθε τόπος θα έχει τα εντελώς δικά του φυτά-δένδρα-ζώα-προϊόντα. Σε αυτήν την προσπάθεια έχουμε σύμμαχο την ευλογημένη Ελληνική γη και το μοναδικό κλίμα το Ελληνικό. Θέλω να μοιραστώ την αποκτηθείσα γνώση για αυτά τα πράγματα μαζί σας σήμερα. Σας πληροφορώ για μία ακόμη φορά ότι εδώ και τριάντα χρόνια, ΖΕΑ λέω τα προϊόντα μου που παράγονται από τη μοναδική ελληνική ποικιλία τού προϊστορικού σιτηρού triticcum dicoccum, που έχει διασωθεί από το Αγρόκτημά μας, που καλλιεργείται στον συγκεκριμένο γεωγραφικό χώρο, με την καλλιεργητική μέθοδο του Αγροκτήματος, με τη δική μας μέθοδο μεταποίησης μέχρι το προϊόν να φτάσει στο πιάτο του καταναλωτή. Αν τα προϊόντα μου τα έλεγα με οποιοδήποτε άλλο όνομα θα μιλούσαμε σήμερα για αυτό το φαινόμενο. Με κατηγορούν ότι είμαι μονοπώλιο, γιατί δεν δίνω σπόρους σε όποιον μου ζητήσει. Αν πουλούσα τους σπόρους μου και τα δικαιώματά μου, όλοι θα είχαν τούς σπόρους μου και εγώ θα ήμουν εκατομμυριούχος σε μία μόνο μέρα. Ομολογώ τα αυτονόητα, Όχι δεν δίνω σπόρους στον καθένα, όπως εσείς το εννοείτε, γιατί αυτό θα σήμαινε την καταστροφή, μετάλλαξη και εξαφάνιση των γηγενών ποικιλιών. Γνωρίζετε οι περισσότεροι, πληροφορώ και τους υπόλοιπους, ότι είμαστε μία μεγάλη ομάδα αγροτών που καλλιεργούμε μόνο με ντόπιες γηγενείς ποικιλίες, όχι μόνο την συγκεκριμένη ποικιλία δίκοκκου και όχι μόνο σιτηρά. Έχουν γίνει πολύ σοβαρές ενέργειες για την επέκταση της καλλιέργειας, πάντα σε συγκεκριμένα γεωγραφικά όρια, γιατί έτσι επιβάλλεται, όπως σας είπα, να γίνει και εξηγούμαι πώς:
1) Διατηρώντας πλήρη σεβασμό στη Φύση.
2) Με τη διατήρηση καθαρότητας κάθε ποικιλίας.
3) Με την πλήρη σταθεροποίηση των ποιοτικών χαρακτηριστικών.
4) Με την απόλυτη ασφάλεια τού αγρότη και την εξασφάλιση τού
καταναλωτή με τρόπο και μέθοδο μεταποίησης μέχρι να φθάσει το τελικό προϊόν
στον καταναλωτή.
5) Με πλήρη αυστηρότητα, χωρίς να δημιουργούνται κενά και
βάπτισμα, απάτη και αισχροκέρδεια.
Μόνος μου, ουσιαστικά, όλα αυτά τα χρόνια, δουλεύω χωρίς
την υποστήριξη κανενός και μόνος μου δίνω τον αγώνα αντιμέτωπος όχι μόνο με τους
γνωστούς εχθρούς, αλλά και με ένα κομμάτι δικό μας, που είναι και το πιο
δύσκολο."
"Με κατηγορούν
διαρκώς ότι δεν δίνω τούς σπόρους μου. Φέτος έστειλα αρκετούς σπόρους στο
Πελίτι, στο Συν'άλλοις, στον Σπόρο, στο Ινστιτούτο Σιτηρών 4 ποικιλίες, για
έρευνα και μελέτη, όπως και σε πολλούς αγρότες όλα τα προηγούμενα χρόνια . Μάθε
λοιπόν ότι κανείς ΔΕΝ ΑΝΕΔΕΙΞΕ, ή δεν προσπάθησε, να διατηρήσει μία, έστω μία
ποικιλία. Μόνο λόγια, δουλειά κανείς. Όμως ας τα αφήσουμε πίσω μας όλα αυτά.
Σήμερα είναι μια μέρα σύμβολο της αστείρευτης δημιουργίας της Φύσης, της
απόλυτης αρμονίας της Ψυχικής ενέργειας και του Εγώ. Κάθε τέτοια μέρα
αναδεικνύεται και συμμετέχουν οι σπόροι που έχουν τις θείες πληροφορίες της
Δημιουργίας και του Αρχέτυπου."
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου